پساب های کشاورزی مضرترین منابع آلوده کننده محیط زیست

تهران- خبرگزاری ایسکانیوز: ورود مواد شیمیایی و عناصر نامطلوب در آب، سبب آلودگی شیمیایی آن شده و چون آب در طبیعت در گردش است، آلودگی آب سریعا گسترش می یابد.

جیوه، سرب، مواد شیمایی سمی، از خطرناک ترین آلوده کننده های آب هستند و برخی از این مواد، سالها در محیط باقی می مانند و حیات جانواران و گیاهان را به خطر می اندازد.
استفاده وسیع و بی رویه آفت کش ها در امور کشاورزی بدون توجه به مسائل زیست محیطی سبب آلودگی محیط زیست به خصوص منابع آبی می شود.
آفت کش ها در اثر کاربردهای مستقیم و غیر مستقیم و از طریق ریزش های جوی، زهاب های کشاورزی، جریان باد و ... وارد منابع آبی می شوند. این مواد پس از ورود به منابع آبی تحت تاثیر فرایندهای تجربه و انتقال، ممکن است چند سال در منابع آبی دوام یابند.
با توجه به اینکه وارد کردن سموم دفع آفات گیاهی و کودهای شیمایی آب را آلوده می کند، ورود آلاینده های کشاورزی و خانگی به داخل آب های سطحی و زیرزمینی، ساکنان استان های شمال غربی کشور را تهدید می کند زیرا بافت شهری این استان ها به گونه ای است که فاضلاب های شهری و روستایی وارد آب های سطحی و زیر زمینی می شود و اکثر زمین های این استان ها زمین های کشاورزی بوده که به علت عدم توان کنترل خارجی و پساب های کشاورزی، سموم کشاورزی آلودگی ها وارد آب ها و رودخانه ها شده است.
پساب های کشاورزی یکی از مضرترین منابع آلوده کننده محیط زیست هستند، به طور مثال آلودگی منابع آبهای سطحی همچون رودخانه کارون و تالاب شادگان در خوزستان توسط این پساب در طول دهه گذشته به یک مشکل زیست محیطی تبدیل شده بود که در این راستا این آب ها حاوی مقادیر زیادی از عناصر آلوده کننده بوده که باعث کاهش کیفیت آب در پایین دست می شوند.
اما از جمله معضلات استان های جنوبی حاشیه خلیج فارس را می توان فرسایش خاک های سطحی زمین های زراعی کشاورزی که در نتیجه سیلاب های فصلی سال، عدم مدیریت دفع زباله های عفونی و ... به عنوان آفت زمین های زراعی این استان نام برد.
این در حالی است که بشر به منظور کسب منافع اقتصادی بیشتر، از یک سو به استفاده روز افزون از سموم و کودهای شیمایی رو آورده و از طرف دیگر، در راستای دستیابی به توسعه صنعتی یا دفع زباله های شیمیایی و پساب های صنعتی کارخانجات به محیط های طبیعی به آلودگی آنها اقدام کرده است.
بر این اساس، توسعه کشاورزی و صنعتی با ایجاد انواع مختلف آلودگی در اجزاء اصلی محیط زیست یعنی خاک، آب و هوا همراه بوده است.
مصرف رو به رشد کودهای شیمایی و استفاده از انواع مختلف سموم کشاورزی در اراضی زراعی به عنوان یک خطر جدی در جهت ایجاد آلودگی محسوب شده و از طرف دیگر پساب های صنعتی و شهری به دلیل ایجاد تغییرات محسوس در خاک دارای خطر بالایی بوده که در صورت عدم توجه در دراز مدت اثرات نامطلوبی را بر چرخه حیات در این مناطق وارد خواهد کرد.
با توسعه و پیشرفت صنعت کشاورزی، کودهای شیمیایی به طور چشمگیری مورد استفاده قرار گرفته اند که بر این اساس اثرات مطلوب آنها در حفظ تعادل محیط زیست و اکو سیستم های طبیعی بسیاری از دانشمندان محیط زیست را در مورد وضعیت آینده جهان نگران کرده است.
کودهای شیمایی اهمیت زیادی در ازدیاد محصول و تقویت حاصلخیزی خاک ها دارند اما سبب آلودگی محیط زیست نیز می شود که پیامدهای بسیار مضری را در بر خواهد داشت و امکان دارد که ترکیب جمعیت زیستی اکوسیستم ها را به شدت تغییر دهند.
برای این منظور برای به حداقل رساندن تاثیرات سوء آفت کشها به اکوسیستم کاربرد تصفیه فاضلاب محتوی آفت کشها، تعیین حریم های منابع آب، استفاده از آفت کشهای کم دوام اقدام مناسبی می تواند باشد.